Uitgesteld Burgum Iepen prooi voor Banning

De schakers van Westergoo zijn drukbezette mensen die 's zomers en 's winters uitvliegen over heel Europa. Derhalve lukte het niet niet om eind 2019 een datum te prikken voor het  Burgum Iepen, het knusse toernooi dat traditiegetrouw bij Taeke en Thea Bergsma thuis wordt gespeeld. Afgelopen zaterdag was wel iedereen in het land en vrij van andere besognes, zodat in de hoofdplaats van Tytsjerksteradiel de borden konden worden geplaatst en de stukken opgezet. Stipt om één uur klonk het startschot en rond vijven was de strijd gestreden. Het was -net als vorig jaar- Cees Banning die zich het meest bedreven toonde in de 2xvijftien-minutenpartijtjes. Van de acht potten won hij er zeven. Gerrit Stornebrink hield hem op remise.

Met zes uit acht wist de jongste deelnemer HarmJan Dijkstra (61) beslag te leggen op het zilver. Hij verloor van Banning en volgens traditie ook van Fokke de Boer. Laatstgenoemde, die het Burgum Iepen in het verleden meerdere malen op zijn naam schreef, wist ook deze keer een podiumplaats te verwerven. Hij scoorde vijf uit acht. Net naast het podium greep Jos Dölle. Hij boekte een halfje minder dan Fokke. Voorzitter Stornebrink scoorde vijftig procent en werd zodoende vijfde. Gastheer Taeke werd met 3.5 uit 8 zesde, Piet Sikma met 3 uit 8 zevende en Lambertus Hylkema met anderhalf uit 8 achtste. Janine de Boer nam met 1 uit 8 de rode lantaarn mee naar Workum. De prijzen bestonden deze keer uit spiritualiën.

Het was het twintigste Burgum Iepen op rij en Taeke en Thea hebben besloten er nu een punt achter te zetten. "Twintig is een mooi rond getal", zo liet Taeke weten "en je moet een keer stoppen." Hoewel deze mededeling de vaste bezoekers uiteraard enigszins tot droefheid stemde, was er anderzijds ook alle begrip.  Aan alles komt nu eenmaal een eind, ook aan de dingen die gekoesterd worden en waarvan je hoopt dat ze altijd blijven voortbestaan. De gastvrije Bergsma's werd lof toegezwaaid voor de voortreffelijke wijze waarop ze als toernooidirectie de zaakjes altijd voor elkaar hadden. Wordt niet vervolgd, maar goede herinneringen blijven.