Na het voetbal: Pers

Dankzij het internet zijn de verrichtingen van de Friese schaakclubs tot in alle uithoeken van de wereld te volgen. Dat is mooi. Maar de digitalisering heeft ook zijn schaduwkanten. Dat vernam recent de voorzitter van Westergoo. Toen hij zich onlangs als vertegenwoordiger van de plaatselijke schaakclub bekend maakte op een vergadering van lokale sportclubs, kreeg hij van diverse kanten de opmerking " maar bestaan jullie dan nog?" De mensen waren de club al een aantal jaren niet meer tegengekomen in het plaatselijke nieuwsblad en verkeerden in de veronderstelling dat de vereniging een stille dood was gestorven. Dat bedoel ik. Nu ze een website hebben vergeten schaakclubs wekelijks kopij aan te leveren voor het plaatselijke nieuwsblad en zo verdwijnen ze althans bij het grote publiek uit beeld. Voor de algehele beeldvorming van schaakverenigingen betekent dat de dood in de pot. Uit het oog uit het hart. En op den duur gloort een langzaam wegkwijnen. Deze ontwikkeling moet een halt worden toegeroepen en daarom heeft het bestuur van Westergoo vanavond besloten een poging te wagen om de periodieke verslaggeving in de plaatselijke pers weer nieuw leven in te blazen. Gewoon om in beeld te blijven en om een vitale indruk te wekken. Nu maar hopen dat de redactie mee wil werken. Ook de internetkranten zullen van tijd tot tijd van kopij worden voorzien. Een keiharde noodzaak om te overleven en om voor 'vol' te blijven worden aangezien. Verstandig besluit lijkt me. (HJD)