Na het voetbal: Regen

 

 
De afgelopen weken op mijn werk veel gesprekken gevoerd en beluisterd over vakantiebelevenissen. Het waren veelal successtory's. Echtelijke twisten, zangerige kinderen, slechte accommodaties, botte Fransen, minder goede weersomstandigheden, de mensen worden er op vakantie - althans volgens hun verhalen- nooit mee geconfronteerd. 'Erg toeristisch' was zo'n beetje de ernstigste klacht die werd geuit, voor het overige: geweldig, fantastisch en fijn. De verklaring is natuurlijk heel simpel: mensen willen niet versleten worden voor losers. Vandaar al die succesverhalen. Ze speelden zich af in den vreemde en getuigen waren er toch niet bij. 
Een grote groep verliezende schakers lijdt aan een vergelijkbaar verschijnsel. Ondanks het  negatieve resultaat van een partij willen ze niet de loser zijn. Ze verliezen nooit omdat ze de mindere waren van hun tegenstander, nee ze verliezen altijd bij gebrek aan geluk, omdat ze een nodeloos foutje begingen of omdat ze wat over het hoofd zagen. Ze etaleren als het ware hun eigen kwaliteiten die alleen door omstandigheden niet altijd uit de verf komen. Maar een loser? Geen sprake van. Eigenlijk hebben ze altijd recht op de overwinning maar helaas zegeviert het recht niet altijd. Daar komt het eigenlijk op neer.
U constateert bij mij een beetje een sombere stemming? Ja wat wilt u, de bergen rondom ons vakantieverblijf zijn gehuld in een dichte nevel en in ons dal daalt de regen gestaag. De vooruitzichten zijn niet best. Een dure vakantie dreigt in het water te vallen, maar dat hoort u mij natuurlijk niet zeggen.  (HJD )