Na het voetbal: Park

Hoewel het op nog geen honderd meter afstand is gelegen van mijn geboortehuis, is het Julianapark in Bolsward een van de lelijkste plekken die ik ken. Het park haalt het niet bij het Wilhelminapark in Sneek of bijvoorbeeld het Westerpark in Leeuwarden, terwijl die qua omvang veel kleiner zijn. Het Juliapark is aangelegd met een grote fantasieloosheid. Het is er saai en in de loop der jaren is alles wat ook maar een beetje interessant was weggebroken. Denk aan de volière en de grote muziekkoepel. Dat het park zo lelijk en sfeerloos is wordt -denk ik - vooral veroorzaakt door het gebrek aan niveauverschil. Alles is er even vlak. Eigenlijk zijn er maar twee oplossingen. Of een totale herinrichting onder leiding van iemand die er echt verstand van heeft. Of herbestemming van het park tot bouwlocatie. Zet het op een slimme manier maar vol met huizen, dan hoef je voorlopig de stad niet verder uit te breiden. Ik denk niet dat er iemand is die er een traan om zou laten wanneer het park verdwijnt.
Net als tegenwoordig op Hemelvaartsdag, zijn er in het verleden er verschillende pogingen geweest om het park meer tot leven te brengen. Zo vond een deel van de Heamielactiviteiten er ooit plaats . Een jammerlijke mislukking. De Bolswarders wensten de gang naar het park niet te maken en de activiteiten eindigden meerendeels in een flop. Als schaakclub Westergoo hebben we ook leergeld moeten betalen. In een grote tent, opgesteld op het grote grasveld voor de toenmalige muziekkoepel, is een paar keer een simultaan gehouden. Het aantal deelnemers was redelijk, maar de publieke belangstelling was bedroevend. Maar ja, wat is er eigenlijk ook te zien aan een wat in zichzelf gekeerde schaker (in dit geval Fedde van Wijngaarden) die zijn rondje loopt langs de borden? Nooit meer doen, zo iets. En weg met dat lelijke park, ondanks zijn status als Rijksmonument (HJD)